WEDDING IN RUSSIA

By Sudha Narayan Murthy
Wife of Mr Narayan
Murthy, Infosys )
She writes:

Recently I was in Moscow, Russia.
The Day I Went to the Park, it was a Sunday. It was Drizzling and Cold, though it was Summer. I was Standing under an Umbrella and Enjoying the Beauty of the Place… when Suddenly, My Eyes Fell on a Young Couple.

It Was Apparent that They Had Just Got Married.

The Girl was in Her Mid-Twenties, Slim and with Blonde Hair and Sparkling Blue Eyes. She Was Very Beautiful Indeed.

The Boy Was almost the Same Age and Very Handsome. He Was in a Military Uniform.

The Bride was Wearing a Pretty White Satin Dress, Decorated with Pearls and Pretty Laces.

Two Young Bridesmaids were Standing Behind Her Holding up the Hem of the Wedding Gown, so as not to let it get Dirtied.

One Young Boy was Holding an Umbrella Over Their Heads, so that They Should Not Get Drenched.

The Girl was Holding a Bouquet and the Two Were Standing with Their Arms Linked.

It Was a Beautiful Sight. I Wondered why They Had Come to the Park in This Rain Soon After Getting Married. They Could Surely Have Gone to a Merrier Place.

I Watched as They Walked Together to the Raised Platform Near the Memorial, placed the Bouquet, Bowed their Heads in Silence, and Slowly Walked Back.

By Now I was Curious to Know as to What Was Going On…

There was an Old Man Standing With Them. He Looked at Me, My Saree, and asked, ‘Are you Indian ?’

I replied, ‘Yes, I am an Indian.’

And We Began Chatting Amicably. I Decided to use the Opportunity to ask some Questions.

– ‘ How Do You Come to Know English ?’

– ‘ Oh, I Worked Abroad.’

– ‘ Please Tell Me Why that Young Couple Visited the War Memorial on Their Wedding Day ?’

– ‘ Oh, that is the Custom in Russia. The Wedding takes Place Normally on a Saturday or a Sunday.

‘Irrespective of the Season, after Signing the Register at the Marriage Office, Married Couples Must visit the Important National Monuments Nearby.

‘Every Boy in this Country Has to Serve in the Military for a Couple of Years at Least.

Regardless of His Position, He Must Wear His Service Uniform for the Wedding.’

‘Why is That ?’

‘This is a Mark of Gratitude.

Our Forefathers Have Given their Lives in Various Wars That Russia Has Fought.

Some of Them We Won, and Some We Lost, But Their Sacrifice Was Always for the Country.

The Newly Married Couple Needs to Remember That They are Living in a Peaceful, Independent Russia Because of Their Ancestors’ Sacrifices. They Must Ask for Their Blessings.

‘Love for the Country is More Important Than Wedding Celebrations.

We Elders Insist on Continuing with this Tradition Whether it be in Moscow, St. Petersburg or any other Part of Russia.

On the Wedding Day They Have to Visit the Nearest War Memorial.’

This Set Me Wondering about What We Teach Our Children Here.

Do We Indians Have the Courtesy to Remember Our Martyrs on the Most Important Day of our Lives ?

We are Busy Shopping for Sarees, Buying Jewellery and Planning & Preparing Elaborate Menus and Partying in Discos etc..

My Eyes filled with Tears at the Thought.. and I Wished that We Indians Could Learn a Lesson From the Russians in This Noble Thought and Custom..

And We Too Could Respect Our Martyrs Who Sacrificed Their Lives For Our Nation.. and For Our Today and Tomorrow Too…

And From the Heart…!
🙏🙏

പ്രണയമാണെനിക്കെന്നും

ആദ്യമായി പള്ളിയിൽ കൊണ്ടു പോയപ്പോൾ അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും ആദ്യം കാണിച്ചു തന്നത് കുരിശിൽ കിടക്കുന്ന ഈശോയെയാണ്.

പിന്നെയാണ് അതിന്റെ താഴെ കുർബാന ചൊല്ലുന്ന അച്ചനെ കാണിച്ചുതന്നത്. ആ വികാരിയച്ചൻ സ്ഥലം മാറിപ്പോയെങ്കിലും ഈശോ അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യ കുർബാന സ്വീകരണത്തിന് സമയമായപ്പോൾ അച്ചൻമാർ ഇടയ്ക്കിടെ മാറിപ്പോകുമെന്നും ഈശോ ഒരിക്കലും മാറിപ്പോകില്ലെന്നും മനസ്സിലായി…….

അന്നു മുതൽ ഇന്നുവരെ, ഈ നിമിഷം വരെ ആ ഈശോയെ മാത്രമെ നോക്കീട്ടുള്ളു. ഒരു മെത്രാന്റയും വൈദികന്റെയും കന്യാസ്ത്രീയുടെയും വീഴ്ചകൾ ഈശോയുടെ നന്മകളെ മാറ്റില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നു, വിശ്വസിക്കുന്നു..

അതുപോലുള്ള വീഴ്ചകൾ ദൈവത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവയൊന്നും തന്റെ സഭയെ ബാധിക്കാതിരിക്കാൻ അവൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇതുപോലുള്ള സംഭവങ്ങൾ സഭാമക്കളെ വഴിതെറ്റിക്കുമെന്നും… അവരെ ദൈവത്തിൽ നിന്നകറ്റുമെന്നും പലരും പറയുന്നു …

എന്റെ കുറ്റങ്ങളും, കുറവുകളും എന്നെ ദൈവത്തിൽ നിന്നകറ്റിയിട്ടില്ല!
പിന്നെ, എങ്ങനെയാണ് വേറൊരാളുടെ കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും പോരായ്മകളും എന്നെ എന്റെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന്.. എന്റെ വിശ്വാസ ബോധ്യത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നത്?

പ്രണയമാണെനിക്കെന്നും ദൈവമെ നിന്നോട്…

കുട്ടികൾക്കുള്ള ശാരീരിക സുരക്ഷാ നിർദ്ദേശങ്ങൾ

കുട്ടികൾക്കുള്ള ശാരീരിക സുരക്ഷാ നിർദ്ദേശങ്ങൾ:

കുട്ടികൾ ലൈംഗിക ചൂഷണത്തിന് ഇരയാക്കപ്പെടുന്നത് വർധിച്ചു വരികയാണ്.
ഇക്കാര്യത്തിൽ കുട്ടികൾ സ്വയം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ചില മുൻകരുതലുകളും ആവശ്യമാണ്.
തനിക്ക് നേരെയുണ്ടായത് ലൈംഗിക അതിക്രമം ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള സാമാന്യ ബോധം ഉണ്ടാക്കി എടുക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.
‘നോ..ഗോ..ടെൽ’ ഈ വാചകം ആണ് കുട്ടികൾ ലൈംഗിക ചൂഷണത്തിൽ നിന്നും സ്വയം രക്ഷ നേടാൻ ഉപകാരപ്രദമായ ഏറ്റവും നല്ല പോംവഴി..

എന്താണ് നോ…ഗോ…ടെൽ? അത് എങ്ങനെയാണ് കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടത്?

ആദ്യവാചകം ആയ ‘നോ’ അതായത് ‘അരുത്’ എന്ന് പറയാൻ കുട്ടികളെ പ്രാപ്തരാക്കണം..
കുട്ടികളെ കണ്ട് ലൈംഗിക ആകർഷണം ഉളവാക്കുന്നവർ ആദ്യം കുട്ടികളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ അനാവശ്യമായി തലോടിയാണ് അവരുടെ പ്രക്രിയകൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുക.
പക്ഷേ അരുത് എന്ന് പറഞ്ഞ് അയാളെ തട്ടി മാറ്റാൻ ഭയം കാരണം പല കുട്ടികളും തയ്യാറാകുന്നില്ല.
ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ തൊടാൻ ആരെയും അനുവദിക്കരുതെന്ന് കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുക. ഒരാൾ ചൂഷണ ഉദ്ദേശത്തോടെ ഇടപെടുന്നതിൻ്റെ സൂചനകൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് പ്രായത്തിനനുസൃതമായി കുട്ടികൾ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. കുട്ടികളുടെ സ്വകാര്യഭാഗങ്ങളിൽ സ്പർശിക്കാനിടവന്നാൽ ഓടിമാറണമെന്നും അക്കാര്യം മാതാപിതാക്കളെ ധരിപ്പിക്കണമെന്നും കുട്ടികളോട് നിഷ്‌ക്കർഷിക്കണം. നല്ല സ്പർശനമേത്, ചീത്ത സ്പർശനമേത് എന്ന തിരിച്ചറിവ് കുട്ടികളിൽ വളർത്തണം.

രണ്ടാമത്തെ വാചകമായ ‘ഗോ’. ഗോ എന്നാൽ ‘പോവുക’. മറ്റൊരാളിൽ നിന്നും മോശം പെരുമാറ്റം ഉണ്ടാകുന്ന സമയം ഒരു നിമിഷംപോലും പാഴാക്കാതെ അവിടെ വിട്ടുപോവുക എന്ന പാഠം കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുക, അല്ലാതെ അത്തരക്കാരോട് സംസാരിക്കാനും പേടിച്ച് നിന്നുകൊടുക്കാനോ അവസരം കൊടുക്കരുത്.

മൂന്നാമത്തെ വാചകം ‘ടെൽ’, ടെൽ എന്നാൽ ‘പറയുക’. രക്ഷിതാക്കളോട് തുറന്നു പറയുക. ഒട്ടുമിക്ക കുട്ടികൾക്കും ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ രക്ഷിതാക്കളോട് പറയാൻ വലിയ മാനസികസമ്മർദ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ്. അത്തരം കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതുകൊണ്ട് താൻ മോശം കാര്യങ്ങൾ പഠിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് രക്ഷിതാക്കൾ സംശയിക്കുമോ എന്നതാണ് ഒട്ടു മിക്ക കുട്ടികളെയും മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിൽ ആക്കുന്നത്. ദിവസവും ഒരു മണിക്കൂറെങ്കിലും കുട്ടികളുമായി സൗഹൃദ സംഭാഷണം നടത്താൻ രക്ഷിതാക്കൾ നിർബന്ധമായും സമയം കണ്ടെത്തേണ്ടതാണ്. എങ്കിൽ മാത്രമേ കുട്ടികൾ രക്ഷിതാക്കളുമായി ഇത്തരം സംഭവങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാൻ തയ്യാറാവുകയുള്ളൂ. കുട്ടികൾ ചൂഷണത്തിനിരയാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ മാതാപിതാക്കൾ അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. അങ്ങനെ ആരിൽനിന്ന് സംഭവിച്ചാലും ഉടനെ തുറന്നുപറയാനുള്ള സാഹചര്യം വീട്ടിലുണ്ടാകണം. കുട്ടികളെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ അനുഭാവപൂർവം കേട്ട് സാന്ത്വനപ്പെടുത്തി പരിഹാരം കാണണം.

മൊബൈൽ ഫോണും ഇന്റർനെറ്റുമെല്ലാം കുട്ടികളിൽ ലൈംഗിക ബിംബങ്ങളുടെ ധാരാളിത്തം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്. ഇവയുടെ ദുരുപയോഗം പറഞ്ഞു ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. നീലച്ചിത്രങ്ങൾക്കും അശ്ലീല പുസ്തകങ്ങൾക്കും പിന്നാലെ പോയാൽ ജീവിതപരാജയം ഉണ്ടാകുമെന്ന ബോധ്യം പകരണം. ആരോഗ്യകരമായ ലൈംഗിക അവബോധം അവരിൽ സൃഷ്ടിക്കണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമാകൂ.

(പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ)

1)കുടുംബക്കാരോ അയൽവാസിയോ ആരുമാകട്ടെ.. കുട്ടിയെ തനിച്ചായി കിട്ടാൻ അവസരമുള്ള വീടുകളിൽ.. കുട്ടികളെ നിർത്തരുത്. കുട്ടികളുടെ വസ്ത്രധാരണത്തിലും ശ്രദ്ധ പുലർത്തേണ്ടതുണ്ട്.

2)അമിതമായി ലാളിക്കുന്നവരെ കുട്ടിയോട് പ്രത്യേകം അന്വേഷിച്ചു മനസ്സിലാക്കി വയ്ക്കുക. അയാളുടെ പെരുമാറ്റം ശ്രദ്ധിക്കുക.

3) പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം ഒരാളോട് കുട്ടിയുടെ മനോഭാവത്തിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റം ഉണ്ടാകുന്നുണ്ട് എന്ന് കണ്ടാൽ. അയാളെ പ്രത്യേകം നോട്ട് ചെയ്യേണ്ടതാണ്.കാരണം കുടുംബക്കാരിൽ നിന്നും പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒട്ടു മിക്ക കുട്ടികളും ദിവസങ്ങളോളമുള്ള ശല്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടും കുട്ടി ആരോടും ഒന്നും പറയുന്നില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയാണ് പീഡനം നടത്തിയിട്ടുള്ളത്. കുട്ടികളുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റം, ഭയം, സ്വകാര്യഭാഗങ്ങളിലെ വേദന, ക്ഷീണം എന്നീ ലക്ഷണങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുക.

4) സ്മാർട്ട്ഫോണുകൾ കളിക്കാൻ നൽകിയാണ് ഇത്തരക്കാർ കുട്ടികളെ വശത്താക്കുന്നത്.അതുകൊണ്ടുതന്നെ അത്തരം സംഭവങ്ങളും കുട്ടികളോട് പറഞ്ഞ് ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്.

5)ആൺകുട്ടികളെ വശത്താക്കുന്നവർ കൂടുതലും പ്രത്യേക സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി ആണ്.അതുകൊണ്ടുതന്നെ വാച്ച് പണം ഫോൺ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം കുട്ടികളുടെ കൈയിൽ കണ്ടാൽ അവരെ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക..ഇത് സുഹൃത്ത് തന്നതാണ് കളഞ്ഞു കിട്ടിയതാണ് എന്നൊക്കെയാണ് അവർ കള്ളം പറയുക. മൊബൈൽ ഫോണും ഇന്റർനെറ്റുമെല്ലാം കുട്ടികളിൽ ലൈംഗിക ബിംബങ്ങളുടെ ധാരാളിത്തം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്. ഇവയുടെ ദുരുപയോഗം പറഞ്ഞു ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. *ആരോഗ്യകരമായ ലൈംഗിക അവബോധം അവരിൽ സൃഷ്ടിക്കണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമാകൂ.

Fr Felix Padiyathu

Fr Felix Padiyathu, Changanassery

Fr Felix Padiyathu

ചങ്ങനാശ്ശേരി അതിരൂപതാംഗമായ ബഹു ഫെലിക്സ് പാടിയത്ത് അച്ചൻ

ദൈവപദ്ധതിക്കു മുന്നിൽ താഴ്മയോടെ നമുക്ക് തലകുനിക്കാം…

ബഹു. Felix Augustin Padiyath അച്ചൻ നിത്യ സമ്മാനത്തിനായി ദൈവസന്നിഥിയിലേക്ക് യാത്രയായി.

ചങ്ങനാശേരി അതിരൂപതയിലെ യുവ വൈദീകനാണ് ബഹു. ഫെലിക്സ് അച്ചൻ. അടുത്ത നാളുകളിൽ അച്ചന്റെ തലയുടെ പുറകിൽ ഒരു മുഴ കാണുകയുണ്ടായി. പരിശോധനയിൽ brain tumor സ്ഥിരീകരിച്ചു. Aster Medicity Hospital ൽ കഴിഞ്ഞ ഡിസംബർ 27 ഓപ്പറേഷൻ നടത്തി. വിജയകരമായി അവസാനിച്ച ഓപ്പറേഷനെ തുടർന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ശക്തമായ തലവേദനയെതുടർന്ന് ജനുവരി 5 ന് അച്ഛനെ വീണ്ടും ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു. surgical infection ആയ അച്ചന്റെ അവസ്ഥ പിന്നീട് മോശമായി Ventilator ലേക്ക് മാറ്റി. അവിടുത്തെ ഡോക്ടർമാർ കൈവിട്ട അവസ്ഥയിൽ അച്ഛനെ ചെത്തിപ്പുഴ ആശുപത്രിയിലേക്ക് മാറ്റി. ഇതുവരെ അതീവ ഗുരുതരാവസ്ഥയിൽ കഴിയുകയായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ തിങ്കളാഴ്ച ഞങ്ങൾ അച്ഛനെ സന്ദർശിച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു. ആഴ്ചകളായി അച്ചൻ പൂർണ്ണമായും Coma stage ൽ ആയിരുന്നു.

ഇന്ന് (25/02/2019) രാവിലെ 06.45 ന് ബഹു. ഫെലിക്സ് അച്ചൻ ദൈവസന്നിഥിയിലേക്ക് യാത്രയായി. മരണസമയത്ത് അച്ചന്റെ മാതാപിതാക്കളും കുടുംബാങ്കങ്ങളും അടുത്തുണ്ടായിരുന്നു. ചങ്ങനാശേരി അതിരൂപതാധ്യക്ഷൻ അഭിവന്ദ്യ മാർ ജോസഫ് പെരുന്തോട്ടം പിതാവും സഹായ മെത്രാൻ അഭിവന്ദ്യ മാർ തോമസ് തറയിൽ പിതാവും രാവിലെ തന്നെ വന്ന് അച്ചന്റെ ആത്മശാന്തിക്കായി പ്രാർത്ഥിച്ചു. അച്ചന്റെ ഭൗതീക ശരീരം ഇപ്പോൾ മോർച്ചറിയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

ചൊവ്വാഴ്ച ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് 03.15 ന് മൃതദേഹം കുമരകം വടക്കുംകര ഇടവക ദൈവാലയത്തിൽ എത്തിക്കും. 04.15 ന് ഏറ്റുമാനൂരിലുള്ള അച്ചന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും. 27 ബുധനാഴ്ച രാവിലെ 9 മണിക്ക് ഭവനത്തിൽ മൃതസംസ്കാര ശുശ്രൂഷകൾ ആരംഭിക്കും. തുടർന്ന് അച്ഛന്റെ ഇടവകയായ ഏറ്റുമാനൂർ വെട്ടിമുകൾ St. Mary’s പള്ളിയിൽ 10.30 പരിശുദ്ധ കുർബാനയോടെ മൃതസംസ്കാരം നടക്കും.

അച്ചന്റെ ആത്മാവിനുവേണ്ടി നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം. ഒപ്പം അച്ചന്റെ വേർപാടിൽ വേദനിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കൾ കുടുംബാംഗങ്ങൾ അച്ചന്റെ ബാച്ചിലെ മറ്റു വൈദീകർ അച്ഛനെ സ്നേഹിക്കുന്ന മറ്റെല്ലാവർക്കും വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാം…

ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ
Bro. Joe Ben Elohim

Ask for mercy and be merciful

Ask for mercy and be merciful.

#1 “Be merciful, just as your Father is merciful.” (Luke 6: 36).

#2 “Forgive and you will be forgiven.” (Luke 6: 37).

#3 “For the measure with which you measure will in return be measured out to you.” (Luke 6: 38).

Jesus Christ, the face of mercy of Abba Father speaks to us of mercy this Sunday in the Scripture readings:

In Psalm 103, we read of great testimony to the mercy of God: “The Lord is kind and merciful. Bless the LORD, O my soul; and all my being, bless his holy name. Bless the LORD, O my soul, and forget not all his benefits.

“He pardons all your iniquities, heals all your ills. He redeems your life from destruction, crowns you with kindness and compassion. “Merciful and gracious is the LORD, slow to anger and abounding in kindness. Not according to our sins does he deal with us, nor does he requite us according to our crimes.” (Psalm 103:1-2, 3-4, 8, 10, 12-13).

Experience of God’s mercy produces trust and confidence in God’s mercy.

Remember the ABC of Mercy:
Ask for Mercy.
Be Merciful.
Completely trust Jesus for Mercy.

Cain’s sacrifice was rejected; Abel’s was accepted

Cain’s sacrifice was rejected; Abel’s was accepted.

Two brothers, Cain and Abel offered gifts to God. Abel’s was accepted but Cain’s was rejected. Why? Abel believed that God was the source of all his blessings. So he was confident in offering God the best of his first fruits knowing that he could never out do God in generosity. We can reap 3 possible lessons from this Scripture:

#1 Correct thought is the key to correct. Are your thoughts based on the revealed truths of the Bible? Are they based on the certain and solid teaching of the Sacred Magisterium? Or are they based on newspapers and TV?

#2 Your faith constitutes your world-view, what the Germans call weltangshaung. “By faith we understand that the universe was ordered by the word of God, so that what is visible came into being through the invisible” (Hebrews 11: 3).

#3 Is faith the missing ingredient in your life? “But without faith it is impossible to please him, for anyone who approaches God must believe that he exists and that he rewards those who seek him.” (Hebrews 11: 6).Without faith, it is impossible to receive the greatest Promise of the Father: the precious and awesome Spirit.

ഞാൻ പ്രകാശൻ

സീൻ നമ്പർ 18
കൊച്ചി മെട്രോ ട്രെയിൻ
പകൽ

നഗരമധ്യത്തിലൂടെ ഓടിവരുന്ന മെട്രോ ട്രെയിനിന്റെ ദൃശ്യം.

അകത്ത്‌ മറ്റുയാത്രക്കാരോടൊപ്പം പ്രകാശനും സലോമിയും. ഒരു സീറ്റിൽ അവർ തനിച്ചാണ്‌. സലോമി മെട്രോയിൽ മുമ്പ്‌ കയറിയിട്ടില്ല. അതിന്റെ കൗതുകമുണ്ടവർക്ക്‌.

പ്രകാശൻ ഒളികണ്ണിട്ട്‌ സലോമിയെ ഒന്നു രണ്ടുവട്ടം നോക്കി. അവൾ നിഷ്കളങ്കതയോടെ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

പ്രകാശൻ: എത്ര പെട്ടെന്നാണ്‌ ഈ മെട്രോയുടെ പണി തീർന്നത്‌. ആദ്യം നമുക്ക്‌ ഇ. ശ്രീധരൻ സാറിനെക്കണ്ട്‌ നന്ദിപറയണം.

സലോമി: അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്‌ പൊന്നാനിയിലല്ലേ? ഈ ട്രെയിൻ അങ്ങോട്ടുപോവില്ല.

പ്രകാശൻ: ഇപ്പോഴല്ല, അതുഞാൻ പിന്നീട്‌ പറഞ്ഞോളാം.

ഇത്‌ ‘ഞാൻ പ്രകാശൻ’ എന്ന സിനിമയ്ക്കുവേണ്ടി ശ്രീനിവാസൻ എഴുതിയ ഒരു രംഗവും സംഭാഷണങ്ങളും. പ്രകാശന്‌ ഇ. ശ്രീധരൻ സാറിനെ കാണാൻ പിന്നീട്‌ സമയം കിട്ടിയിട്ടേയില്ല. ബംഗാളികളും ഞാറ്റുപാട്ടും ഗോപാൽജിയും ടീനമോളുമൊക്കെയായി അവൻ തിരക്കിലായിരുന്നു. പക്ഷേ, സിനിമ സംവിധാനംചെയ്ത എനിക്ക്‌ ആ ഭാഗ്യമുണ്ടായി. ഈയിടെ അദ്ദേഹത്തെ നേരിട്ടുകണ്ടു, അടുത്തിരുന്നു, മൃദുലമായ ശബ്ദംകേട്ടു. പ്രകാശനുവേണ്ടി അദ്ദേഹത്തോട്‌ നന്ദിയും പറഞ്ഞു. അതൊരു അപൂർവഭാഗ്യവും അനുഭൂതിയുമായിരുന്നു.

കുറെ കാലമായി ഇന്ത്യയുടെ ‘മെട്രോമാൻ’ എന്റെ മനസ്സിൽ നിറയാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്‌. കൊച്ചി മെട്രോയുടെ നിർമാണം തുടങ്ങുന്നതു മുതൽ പ്രധാനമന്ത്രിവന്ന്‌ ഉദ്‌ഘാടനംചെയ്യുന്ന ചടങ്ങുവരെ ഓർമയിലുണ്ട്. അഴിമതിയുടെ അഴുക്കുചാലുകൾക്കുനേരെ ‘stop’ ബോർഡും പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാന്യതയുടെ നിശ്ശബ്ദസാന്നിധ്യം ഏലാട്ടുവളപ്പിൽ ശ്രീധരൻ, അഥവാ ഇ. ശ്രീധരൻ. കോടികളുടെ ബാങ്ക്‌ ബാലൻസോ ജയ്‌വിളിക്കാൻ അണികളോ ഉണ്ടായാൽ ഈ മനുഷ്യന്‌ ഇന്ത്യൻ ജനത നൽകുന്ന ആദരവ്‌ ലഭിക്കില്ല. അതിന്‌ ചങ്കുറപ്പുണ്ടാവണം, സംശുദ്ധമായ ജീവിതംവേണം.

ചെറിയ ചില ഓർമച്ചിന്തുകൾ:
രണ്ടോ മൂന്നോ വർഷംമുമ്പ്‌ ചെറുതുരുത്തി
കലാമണ്ഡലത്തിൽ ഒരു യാത്രയയപ്പ്‌ നടക്കുന്നു. ഓട്ടൻതുള്ളൽ കലാകാരനായിരുന്ന ഗീതാനന്ദന്റെ അധ്യാപകവൃത്തിയിൽനിന്നുള്ള വിടവാങ്ങൽച്ചടങ്ങാണ്‌. സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ ഞാനുമുണ്ട്‌. അനുമോദനങ്ങളും ആശംസകളും കഴിഞ്ഞ്‌ ഗീതാനന്ദന്റെ മറുപടി പ്രസംഗം, അത്‌ കേട്ടിരുന്നവരുടെ മുഴുവൻ കണ്ണുനനയിച്ചു.
സാരാംശം ഇതാണ്‌:
ഗീതാനന്ദന്റെ അച്ഛനും ഓട്ടൻതുള്ളൽ കലാകാരനായിരുന്നത്രെ. പേരുകേട്ട തുള്ളൽക്കാരനായിരുന്നെങ്കിലും വീട്ടിൽ പട്ടിണിയായിരുന്നു. ദാരിദ്ര്യം നേരിടാനാവാതെ തന്റെ കലയെ സ്വയം ശപിച്ച്‌ ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹം വീടുവിട്ടുപോയി.
അമ്മ പലരിൽനിന്നും അരിയും ഉപ്പും മുളകുമൊക്കെ കടംവാങ്ങി എങ്ങനെയൊക്കെയോ ദിവസങ്ങൾ തള്ളിനീക്കി. കുറെ നാളുകൾക്കുശേഷം അച്ഛൻ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ വീടിനകത്തുനിന്ന്‌ തുള്ളൽപ്പദം കേൾക്കുന്നു. എട്ടുവയസ്സുകാരനായ ഗീതാനന്ദൻ തനിക്കറിയാവുന്ന രീതിയിൽ ഒാട്ടൻതുള്ളൽ ചൊല്ലിയാടുകയാണ്‌. ആ അച്ഛന്റെ മനസ്സുനൊന്തു. തന്നെ പട്ടിണിയുടെ പടുകുഴിയിലെത്തിച്ച ഈ കലയുടെ പിറകെയാണോ മകനും?
നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താവുന്ന എല്ലാവഴിയും പ്രയോഗിച്ചു. മകൻ വഴങ്ങുന്നില്ല. അമ്മപറഞ്ഞു: ‘‘അവന്‌ തുള്ളലാണ്‌ താത്‌പര്യം. കലാമണ്ഡലത്തിലയച്ച്‌ പഠിപ്പിക്കണം’’
കലാമണ്ഡലത്തിൽ ചേരാനും ഫീസുകൊടുക്കാനും പണം വേണം. ചുരുങ്ങിയ സംഖ്യയേവേണ്ടൂ. പക്ഷേ, ഒരുരൂപപോലും കൈയിലില്ലാത്തവന്‌ അതൊരു വലിയ ഭാരമാണ്‌.

ഒടുവിൽ മകൻതന്നെ പോംവഴി കണ്ടെത്തി.
‘‘അച്ഛനൊരു എഴുത്തെഴുതിത്തന്നാൽ മതി. ‘എന്റെ മകന്‌ തുള്ളൽ പഠിക്കണം. ഫീസ്‌ കൊടുക്കാൻ പണമില്ല. എന്തെങ്കിലും നൽകി സഹായിച്ചാൽ ഉപകാരം.’ ആ കത്തുകാണിച്ച്‌ നാട്ടുകാരിൽനിന്ന്‌ ഞാൻ ഫീസിനുള്ള പണം സംഘടിപ്പിച്ചോളാം’’ കത്തുവാങ്ങി ആ കുട്ടി കവലയിലേക്കിറങ്ങി. ചിലർ കളിയാക്കി. ചിലർ ചില്ലറത്തുട്ടുകൾ കൊടുത്തു. ചില വീടുകളിൽനിന്ന്‌ ഒന്നോ രണ്ടോ രൂപ കിട്ടി. ഒടുവിൽ ചെന്നുകയറിയ വീട്ടിലെ ഒരാൾ എഴുത്തുവാങ്ങിനോക്കി. എന്നിട്ടു ചോദിച്ചു: ‘‘കലാമണ്ഡലത്തിൽ ചേരാൻ നിനക്ക്‌ എത്രരൂപ വേണം?’’
പറഞ്ഞ പണംമുഴുവൻ ആ കുഞ്ഞിക്കൈകളിൽ വെച്ചുകൊടുത്ത്‌ അയാൾ പറഞ്ഞു: ‘‘പഠിക്കാനായി ഇനി ഒരാളുടെ മുമ്പിലും കൈനീട്ടരുത്‌. ആവശ്യം വരുമ്പോൾ ഇങ്ങോട്ടുവന്നാൽ മതി. ഞാൻ തരാം.’’

അത്‌ ഇ. ശ്രീധരനായിരുന്നു. അന്ന്‌ അദ്ദേഹം യുവാവായിരുന്നു.

കലാമണ്ഡലം ഗീതാനന്ദൻ അകാലത്തിൽ നമ്മെവിട്ടുപോയി. പക്ഷേ, ഗീതാനന്ദന്റെ വാക്കുകൾ അന്നവിടെ കൂടിയവരുടെ മനസ്സിൽ എന്നും മായാതെ കിടക്കും.

നന്മ ഒരാളിൽ പെട്ടെന്ന്‌ മുളച്ചുണ്ടാകുന്ന ഒന്നല്ല; അത്‌ ജനിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ കിട്ടണം. അനുബന്ധമായി വേറൊരു ഓർമ കൂടി പങ്കു വെക്കട്ടെ.

കൊടുങ്ങല്ലൂരുള്ള എന്റെ സുഹൃത്തും പ്രസിദ്ധ ഫോട്ടോഗ്രാഫറുമായ കെ.ആർ. സുനിൽ പൊന്നാനിയെപ്പറ്റി ഒരു ‘സ്ഥലരേഖ’ ചിത്രങ്ങൾസഹിതം മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു. പുരാതനമായ ചില കെട്ടിടങ്ങളും വലിയൊരു പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അവശേഷിപ്പുകളും ഇന്നും ബാക്കിനിൽക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്‌ പൊന്നാനി. പഴയ കെട്ടിടങ്ങളുടെയും തെരുവുകളുടെയും ചിത്രങ്ങളെടുത്ത്‌ നടക്കുമ്പോൾ നരച്ച്‌ നിറംമങ്ങിയ ഒരു ബോർഡ്‌ സുനിലിന്റെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടു. മറ്റുപല ബോർഡുകളുടെയും പരസ്യങ്ങളുടെയും ഇടയിൽ വള്ളിച്ചെടികളൊക്കെ പടർന്നുകയറിയ പഴയ ലിപിയിലുള്ള ഒരു നെയിംബോർഡ്‌. ‘ഡോക്ടർ അച്യുതമേനോൻ’ എന്നെഴുതി, ഇതുവഴി പോവുക എന്ന അർഥത്തിൽ ഒരു ‘ആരോമാർക്കും’.

അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞു, അത്‌ മുപ്പത്തഞ്ച്‌ കൊല്ലംമുമ്പ്‌ മരിച്ചുപോയ ഒരു ഡോക്ടറുടെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയാണെന്ന്‌. ആ ഡോക്ടർ പാവപ്പെട്ട രോഗികളുടെ വീടുകളിലേക്ക്‌ സൈക്കിളിൽ ചെന്ന്‌ ചികിത്സിക്കുമായിരുന്നത്രെ.

ഒരു രൂപപോലും പ്രതിഫലം വാങ്ങില്ല. നാട്ടുകാർ ദൈവതുല്യനായി കണ്ടിരുന്ന ആ വ്യക്തിയുടെ വീട്‌ സുനിൽ കണ്ടുപിടിച്ചു. പഴയതെങ്കിലും പ്രൗഢിയും വൃത്തിയുമുള്ള ഒരു തറവാട്‌.
കോളിങ്‌ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ ഐശ്വര്യമുള്ള പ്രായംചെന്ന ഒരു സ്ത്രീ വാതിൽ തുറന്നു. ഡോക്ടർ അച്യുതമേനോനെപ്പറ്റി ചോദിക്കാനാണെന്ന്‌ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു.

‘‘ഞാൻ മകളാണ്‌. സാറിനെ വിളിക്കാം. സാർ പറഞ്ഞുതരും.’’

അകത്തുനിന്ന്‌ കടന്നുവന്ന സാറിനെക്കണ്ട്‌ സുനിലൊന്ന്‌ ഞെട്ടി. അത്‌ ഇ. ശ്രീധരനായിരുന്നു. അന്ന്‌ ഡൽഹിയിലെ തിരക്കുപിടിച്ച ഔദ്യോഗിക ജോലികൾക്കിടയിൽനിന്ന്‌ വീട്ടിലെത്തിയതാണ്‌ അദ്ദേഹം. മനുഷ്യസ്നേഹിയായ ഡോക്ടർ അച്യുതമേനോൻ ശ്രീധരൻ സാറിന്റെ ഭാര്യാപിതാവായിരുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയുടെ വേരുകൾ തേടിപ്പോകുമ്പോൾ ചുറ്റും കാണുന്നതുമുഴുവൻ ആത്മാർഥതയുടെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും പ്രഭാവലയം. ഭൂമിയിൽ സന്മനസ്സുള്ളവർക്ക്‌ സമാധാനം.

വീണ്ടും പ്രകാശനിലേക്ക്‌ വരാം…

അന്തിക്കാടിന്റെ അയൽപ്രദേശമായ ഏങ്ങണ്ടിയൂരിലെ എം.ഐ. മിഷൻ ആശുപത്രിയിൽ നടന്ന ഒരു ചടങ്ങിൽവെച്ചാണ്‌ ഞാൻ ശ്രീധരൻ സാറിനെ കണ്ടത്‌. അന്തിക്കാട്ടുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി മീറ്റിങ്ങുകൾക്കുള്ള ക്ഷണമാണ്‌. പലതും പല കള്ളങ്ങളും പറഞ്ഞ്‌ ഒഴിവാക്കും. പക്ഷേ, ഏങ്ങണ്ടിയൂരിലെ ചടങ്ങ്‌ ഒഴിവാക്കാൻ തോന്നിയില്ല. കാരണം, ക്ഷണിച്ചത്‌ ഞാനേറെ ബഹുമാനിക്കുന്ന ഫാ. ഫ്രാൻസിസ്‌ ആലപ്പാട്ടാണ്‌. ആലപ്പാട്ടച്ചൻ മറ്റൊരു ഇതിഹാസമാണ്‌. മാത്രമല്ല, ചടങ്ങ്‌ ഉദ്‌ഘാടനംചെയ്യുന്നത്‌ ഇ. ശ്രീധരനാണെന്ന്‌ കേട്ടതോടെ മറ്റുതിരക്കുകളൊക്കെ മാറ്റിവെച്ച്‌ ഞാൻ അങ്ങോട്ടുപോവുകയായിരുന്നു.

പ്രകാശൻ പ്രേക്ഷകർക്കുമുന്നിലെത്തിയിട്ട്‌ ആഴ്ചകളേറെ കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട്‌ തന്റെ പേര്‌ അതിൽ പരാമർശിച്ച കാര്യം ആരെങ്കിലുമൊക്കെ പറഞ്ഞ്‌ ശ്രീധരൻ സാർ അറിഞ്ഞിരിക്കുമെന്നായിരുന്നു എന്റെ ധാരണ.

‘‘ഇല്ല. ഞാനറിഞ്ഞില്ല’’
-പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അദ്ദേഹമെന്റെ കാതിൽ പറഞ്ഞു.

‘‘സാധാരണ തിയേറ്ററിൽപോയി സിനിമകാണാൻ സമയം കിട്ടാറില്ല. എന്തായാലും ഈ സിനിമ ഞാൻ കാണും.’’

സിനിമയിലോ ഏതെങ്കിലും പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലോ ആരുടെയെങ്കിലും പ്രസംഗത്തിലോ തന്റെ പേരൊന്ന്‌ പരാമർശിച്ചുകണ്ടാൽ ആ ഭാഗംമാത്രം അടർത്തിയെടുത്ത്‌ ഫെയ്‌സ്‌ബുക്കിലും വാട്‌സാപ്പിലും പോസ്റ്റ്‌ചെയ്ത്‌ സ്വയം നിർവൃതികൊള്ളുന്നവരുടെ കാലമാണിത്‌. പ്രശസ്തർക്കുപോലും അത്‌ ആത്മരതിയോളംപോന്ന ആനന്ദമാണ്‌. പക്ഷേ, ഇവിടെ ശ്രീനിവാസൻ എന്ന പ്രതിഭാധനനായ എഴുത്തുകാരൻ ഏറെ ബഹുമാനത്തോടെ സിനിമയിൽ തന്നെക്കുറിച്ചെഴുതിയത്‌ ശ്രീധരൻ സാർ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുപോലുമില്ല! കർമത്തിൽമാത്രം വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഒന്നിനെയും കാത്തുനിൽക്കാറില്ല. പ്രശംസകൾക്കും പഴിപറച്ചിലുകൾക്കുമെല്ലാം അപ്പുറത്താണ്‌ അവർ നിൽക്കുന്നത്‌. കർമയോഗിയുടെ ലക്ഷണവും ഇതായിരിക്കാം.
മീറ്റിങ്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവിടെ തയ്യാറാക്കിവെച്ച കാപ്പിപോലും കുടിക്കാതെ കാറിലേക്കുനടന്ന അദ്ദേഹം പെട്ടെന്നെന്തോ മറന്നതുപോലെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു. ഞാൻ അടുത്തേക്ക്‌ ഓടിച്ചെന്നപ്പോൾ മൃദുവായി ചോദിച്ചു:

‘‘ആ സിനിമയുടെ പേരെന്താണെന്നാ പറഞ്ഞത്‌?’’

‘‘ഞാൻ പ്രകാശൻ’’ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
പ്രകാശം പരത്തുന്ന ഒരു ചിരിയോടെ നന്മകളുടെ സൂര്യൻ കാറിനടുത്തേക്ക്‌ നീങ്ങി.

മാതൃഭൂമി, 17 ഫെബ്രുവരി 2019