Upside-Down Spiced Pineapple Cake

Upside-down cakes are among my favorite cakes: their buttery, caramelized fruity top, and the tasty cake beneath it, is always pleasing. Over the years, I’ve posted here a few versions for this tasty cake, using different types of fruit. However, I recently realized that I’ve never posted a recipe for the most popular version of […]

Upside-Down Spiced Pineapple Cake

Everyone Wasn’t Made to Hustle

A Prose Poem/Rant Photo by Garrhet Sampson on Unsplash Every other day, there’s a post sent to my LinkedIn feed telling me I must “have more than one income stream” in order to be successful. If I want to increase my income by $10K, I should, “connect more on social media, and build a brand.” The movers and […]

Everyone Wasn’t Made to Hustle

Stories from Los Banos

Jerry Sams, Los Banos taken with a hidden camera Oddly, people were allowed to volunteer for a transfer to Los Baños, which my parents did.  On April 7, 1944, our family was among 530 internees loaded into trucks for the trip South.  At first it was much better.  There was a kindly camp commandant, Lt. […]

Stories from Los Banos

ഓക്സിജൻ സഞ്ചിയുമായി വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്ക്

Nelson MCBS

ഓക്സിജൻ സഞ്ചിയുമായി വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്ക്…

രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് നടന്ന ഒരു സംഭവമാണ്

കുറിക്കണമെന്നു പല തവണ വിചാരിച്ചതാണ്.


ഇപ്പോൾ ഒരു യാത്രക്കിടെ അല്പം സമയം കിട്ടിയപ്പോൾ ഒന്നു കുറിക്കാമെന്നു കരുതി.

കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ

2022 മെയ് മാസം മുപ്പതാം തീയതി തിങ്കളാഴ്ച

സമയം: വൈകുന്നേരം ആറേമുക്കാൽ

സ്ഥലം: ജർമ്മനി, ബവേറിയുടെ ഹൃദയം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആൾട്ടോട്ടിങ്ങ് മാതാവിൻ്റെ പുണ്യഭൂമി.

വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കു തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ മനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ച കണ്ടു.

രണ്ടു വൃദ്ധ ദമ്പതികൾ പരസ്പരം കരങ്ങൾ കോർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട് ദൈവാലയത്തിലേക്ക് കയറി വരുന്നു.

ഏകദേശം എൺപതിനടത്തു പ്രായം തോന്നിപ്പിക്കും.

വയോധികനായ ആ മനുഷ്യൻ്റെ തോളിൽ ഒരു സഞ്ചി ഉണ്ടായിരുന്നു. നിരവധി ട്യൂബുകൾ നിറത്ത സഞ്ചി.

രണ്ട് ട്യൂബുകൾ മൂക്കിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു

കൗതുകത്തോടെ ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അടുത്തു നിന്ന വ്യക്തി പറഞ്ഞു അച്ചാ അത് ഓക്സിജൻ മാസ്കാണ്.

സഞ്ചി താഴെവച്ചു അദേഹം ബെഞ്ചിലിരുന്നു, ഏഴുമണിക്കുള്ള വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കായി സ്വയം തയ്യാറെടുക്കുന്നു.

വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കു വരാൻ സാധിച്ചതിൻ്റെ ആത്മസംതൃപ്തി ആ മുഖത്തു തെളിഞ്ഞു കാണാം.

തനിക്കു പറ്റുന്ന രീതയിൽ പ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലിയും പാട്ടുകൾ പാടിയും ആ വല്യപ്പച്ചൻ കുർബാനയിൽ പങ്കു ചേർന്നു

വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ സ്വീകരണ സമയമായപ്പോൾ സഞ്ചിയും തൂക്കി ഭാര്യയുടെ കൈ പിടിച്ച് അൾത്താരയുടെ മുമ്പിലേക്കു വന്നു.

ഈശോയെ കൈകളിൽ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ആ മുഖത്തു തെളിഞ്ഞ സന്തോഷം അവർണ്ണനീയം.

വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്കു വരാതിരിക്കാൻ നൂറു നൂറു കാരണങ്ങൾ നിരത്തുന്ന നിരവധി മുഖങ്ങൾ എൻ്റെ മുമ്പിൽ…

View original post 11 more words




And the feather of thought swayed with the lightness of the wind. They say, you have to be the wings of the bird to fly; to travel and unravel, to stay and drift, to be and be forgotten, to be seen and imagined, to be the truth and a lie.

The lights got dim, and the lamps burned out. It was dark. I stayed sprawled on the floor for days, with nothing to eat and nowhere to go, I lost sense of time and hunger. The stars and sun had long become a fantasy, and what remained of the world was the thought of what it used to be or what it could become. Remaining in that fetal position I waited for the world to born. I waited for water, I waited for life, I waited for God and I waited for death. Nothing came to pull me out of…

View original post 301 more words



And the little girl who wasn’t more than six years old, decapitated the man and his daughter.
She was just following a short story that had gone wrong.

Her family was welcomed by a woman and her son. The son was no more than eight years old.
The war had spoiled everything- from relations to enmity- everything. The boy’s father had been killed by the “Nazis” of the dream.
They had spared no one.
They had no reasons for doing so. This wasn’t a sport.

But just like leaves hanging on to the tree even after a nasty cyclone, the little girl and her father hung on to life, pulling it off by the skin of their teeth.
The two families were hunted by the same hunter; they were suffering the same fate, recuperating from the same malady.
They were happy together in the few hours when they forgot everything…

View original post 709 more words



And, this was not how it was meant to be. But, can one help it? Do you know how it was supposed to be?

Bruised and battered, I lie awake like a corpse; eyes open and clear, I sleep like the dead. From a distance, I am scary and disturbing because that is how you feel in your insides. The flies find a home in me and I lie undisturbed but you, you, vibrate like a ripple. My serenity is your fall. You cannot see the truth looking at you. You are not concerned about me yet you’re cornered by the solemnity of my eyes. You see a beautiful face and face away from the ultimate. You’re not afraid of the fall but apprehensive about falling deep within yourself; you are afraid that you might then feel, for then, the pleasures are but a vice you have so strongly been…

View original post 369 more words



And I stand in the terrace surrounded by the tapestry of bricks. Weaved into the usual pattern, the bricks are no different from one another. I am here, in a home territory, and there are millions of others like me. I can’t see them; we are all in a blissful ignorance, and they can’t see me either. In a crowd of overlapping dark black shadows, I am the darkest or the brightest of them all, but I am not one of them. They call and talk to me, in a familiar language of the shadows – the hisses and the shhs – they distort shapes to accentuate their words. I stay stiflingly with them, but know not a word of what they talk in.
I jump and pounce on my shadow; I am the master in the ring. The sun is fierce overhead and I love to watch the shadow…

View original post 555 more words



And he entered the giant ballroom.

“What an immaculate Black Suit!”, they all said.

And, he danced and smiled and laughed with them.

Eventually, the hall was empty and he stood watching the dying music.

“Where to now, Sir”, the chauffeur asked.
“Back to the funeral”, he replied sprucing up his Black Suit of mourning.

View original post

നിങ്ങള്‍ ചെയ്യേണ്ടത് ഇത്രമാത്രം

ആദ്യം തന്നെ പറയട്ടെ!
ഇത് ഞാൻ എഴുതിയതല്ല, ആരോ ഒരാൾ എഴുതിയതാണ്.
പറഞ്ഞതിൽ കുറെയേറെ ശരിയുണ്ടെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ
എടുത്തതാണ്. ഏതായാലും ശരിക്കൊന്ന് വായിച്ച് നോക്കാതെ ആരും കമൻ്റ് ചെയ്യരുത്… പ്ലീസ്!

നിങ്ങളുടെ രണ്ട് ചുണ്ടുകളും ഒട്ടും മുട്ടാതെ “COCA COLA” എന്ന് പറയണം, മാക്സിമം മൂന്ന് തവണ ട്രൈ ചെയ്യാം.

നിങ്ങള്‍ക്ക് ചുണ്ട് മുട്ടാതെ ആദ്യ attempt ല്‍ പറയാന്‍ പറ്റിയെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ തരക്കെടില്ലാത്ത മണ്ടനാണ്, രണ്ട് തവണ വേണ്ടി വന്നു എങ്കില്‍, സാമാന്യം നല്ല മണ്ടനാണ്, മൂന്ന് തവണ വേണ്ടി വന്നു പറയാന്‍ എങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ മരമണ്ടനാണ്.

ഇനി നിങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയാണ് ചിന്തിച്ചതെങ്കില്‍ “അല്ലെങ്കിലും COCA COLA എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ ചുണ്ട് മുട്ടില്ലല്ലോ?” അങ്ങനെയെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ബോധവും, ബോധ്യവും ഉള്ള ആളാണ്‌. കാരണം, നിങ്ങള്‍ക്കറിയാം ഇത് ആളെ പറ്റിക്കണ പരിപാടിയാണെന്ന്.

ഇന്ന് സോഷ്യല്‍ മീഡിയ ചെയ്യുന്നത് ഇങ്ങനെതന്നെയല്ലേ? സത്യങ്ങളെ വളച്ചൊടിച്ച് നല്ല നുണയാക്കി അതിനെ സത്യത്തിന്‍റെ ചന്തയില്‍ കൊണ്ടുപോയി വില്‍ക്കുന്നു, സത്യങ്ങളെക്കാള്‍ എളുപ്പത്തില്‍ അത് അവിടെ വിറ്റഴിയുകയും ചെയ്യും..

WHOEVER CONTROLS THE MEDIA CONTROLS THE MIND എന്ന് പ്രശസ്ത എഴുത്തുകാരന്‍ ജിം മോറിസണ്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളെ മാറ്റിമറിക്കാനും, നിയന്ത്രിക്കാനും സോഷ്യല്‍ മീഡിയക്കാകും.

അടുത്തയിടക്ക്‌, കോളേജ് Students ന് ടോക്ക് കൊടുക്കാന്‍ പോയിരുന്നു. “Social media influence and Religion” ആയിരുന്നു ടോപ്പിക്ക്. ഞാന്‍ പിള്ളേരോട് പറഞ്ഞു,

“ചില ചിത്രങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കാണിക്കും, അത് കാണുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ വരുന്ന ആദ്യത്തെ ആളുടെ പേരോ, ആദ്യ ചിന്തയോ ഉറക്കെ വിളിച്ച് പറയണം”

ആദ്യം കാണിച്ചത് ചൈനയുടെ മാപ്പ് ആണ്…
“ചാത്തന്‍ സാധനങ്ങള്‍, കുങ്ഫു” ഇതായിരുന്നു മറുപടി.

പിന്നെ ഒരു സോളാര്‍ പാനലിന്‍റെ പടം കാണിച്ചു…
“സരിത…. ” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് അലമുറയിട്ട് , ചിരിച്ചുപിള്ളേര്‍.

അവസാനം ICU എന്ന് കാണിച്ചപ്പോള്‍ കിട്ടിയ മറുപടി കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി….

ഇന്‍റര്‍ നാഷണല്‍ ചളി യുണിയന്‍ (അങ്ങനെ ഒരു ട്രോൾ പേജ് ഉണ്ടല്ലോ)

ചൈന എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍, ലോകത്തെ ശക്തമായ Economy എന്ന് എന്തുകൊണ്ടാണ് ആരും പറയാഞ്ഞത്??
സോളാര്‍ കാണിച്ചപ്പോള്‍, സൗരോര്‍ജത്തെ കുറിച്ചോ, അതുകൊണ്ടുള്ള ഉപയോഗങ്ങളെ കുറിച്ചോ ഒരു കുട്ടി പോലും പറയാഞ്ഞതെന്തേ??

ICU എന്ന് കാണിച്ചപ്പോഴും ആശുപത്രിയെന്നോ, രോഗം എന്നോ ആരും പറയാത്തതോ??

നമ്മള്‍ എപ്പോഴും കാണുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യപ്പെടുക…
സാമൂഹ്യ മാധ്യമങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പില്‍ വിളമ്പുന്ന വാര്‍ത്തകളില്‍ സത്യം ഉണ്ടോ എന്ന് നമ്മളില്‍ എത്ര പേര്‍ അന്വേഷിക്കാറുണ്ട്‌……??

“വെള്ളത്തില്‍ വീണ മീനിനെ മരണത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷിച്ച പാമ്പിനു എത്ര ലൈക്‌ ??”

“ഫെയ്സ്ബുക്കില്‍ കുരിശിന്‍റെ വഴിക്കിടയിൽ കാലിടറി വീണ ക്രിസ്തുവിന് ഒരു ആമേന്‍ പറയാമോ?”
(ആമ്മേൻ കിട്ടാതെ ക്രിസ്തു സങ്കടപ്പെടുന്നതു പോലുണ്ട് വാക്കുകൾ)

“സൗത്ത് ഇന്ത്യയില്‍ ഏറ്റവും നന്നായി ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കുന്ന വ്യക്തി Prithviraj ആണെന്ന് എന്ന് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭാര്യ ഏഷ്യാനെറ്റിന് നൽകിയ അഭിമുഖം നാം കേട്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല..
(എന്നിട്ടും ഒന്നോ രണ്ടോ വരികൾ മാത്രം കേട്ട് അഹങ്കാരി, ജാഡ ക്കാരൻ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ആ നല്ല കലാകാരനെ കളിയാക്കി കൊന്നിട്ടുണ്ടാവും.)

കുറച്ചുകൂടി പക്വതയോടെ നമ്മൾ സോഷ്യല്‍ മീഡിയ ഉപയോഗിക്കണ്ടേ? ഫെയ്സ്ബുക്കില്‍ കാണുന്നതെല്ലാം ചാടിക്കയറി വിശ്വസിക്കുന്നത് നമുക്ക് ചേര്‍ന്നതാണോ ??

ചുരുക്കി പറയാം
ആരുടേയും ജീവിതം തകര്‍ക്കാനും, കള്ളനെ വിശുദ്ധനാക്കാനും, നുണയെ സത്യമാക്കാനും, തിന്മയെ നന്മയായി പ്രചരിപ്പിക്കാനും മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് സാധിക്കും… നിങ്ങള്‍ ചെയ്യേണ്ടത് ഇത്രമാത്രം….
വലത്ത് കയ്യില്‍ ന്യൂസ്‌ പേപ്പര്‍, ഇടത്ത് കയ്യില്‍ നിങ്ങള്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം, മനസ്സില്‍ കുറച്ച് മനുഷ്യത്വം ഇവ മൂന്നും ചേര്‍ത്ത് വേണം സോഷ്യല്‍ മീഡിയ ഉപയോഗിക്കാന്‍…
ആരെയും വിധിക്കാതിരിക്കാന്‍ നമുക്ക് സാധിച്ചേക്കും,ചിലപ്പോള്‍ സഹായിക്കാനും….

പത്തേമാരിയില്‍ മമ്മുക്ക പറഞ്ഞ പോലെ… “നമ്മുടെ ജീവിതം കൊണ്ട് മറ്റൊരാള്‍ക്ക്‌ എന്തെങ്കിലും ഉപകാരം ഉണ്ടായാല്‍ അതാണ്‌ യഥാര്‍ത്ഥ ACHIEVEMENT.”

ആര്‍ക്കെങ്കിലും ഉപയോഗം ഉണ്ടാകുന്ന രീതിയില്‍ നമ്മുടെ സോഷ്യല്‍ മീഡിയ ഉപയോഗം ഇനിയെങ്കിലും മാറട്ടെ…

(ഇതിനടിയിലും ആമേൻ വന്നു വീഴും എന്നെനിക്കുറപ്പുണ്ട്.)

Author: Unknown | Source: WhatsApp