തെക്കുകിഴക്കൻേഷ്യയിലെ സവിശേഷമായ ഒരു സംസ്കാരവും ജനവിഭാഗവുമാണ് പെരനാകൻ (Peranakan) അല്ലെങ്കിൽ സ്ട്രൈറ്റ്സ് ചൈനീസ് (Straits Chinese). നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് ചൈനയിൽ നിന്നും മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നും മലേഷ്യൻ ഉപദ്വീപിലേക്കും സിംഗപ്പൂരിലേക്കും ഇന്തോനേഷ്യയിലേക്കും കുടിയേറിപ്പാർത്തവരും, അവിടത്തെ തദ്ദേശീയരുമായി (പ്രധാനമായും മലായ് ജനങ്ങളുമായി) വിവാഹബന്ധത്തിലേർപ്പെട്ട് രൂപംകൊണ്ട പുതിയ ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ ഉടമകളുമാണ് ഇവർ.
മലയ് ഭാഷയിൽ ‘പെരനാകൻ’ എന്നാൽ ‘ജനിച്ചയാൾ’ അല്ലെങ്കിൽ നാടൻ ‘ (locally born) എന്നാണർത്ഥം.പെരനാകൻ ജനങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത് ‘ബാബ മലയ്’ (Baba Malay) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു തനത് ഭാഷയാണ്. മലയ് ഭാഷയും ചൈനീസ് (പ്രധാനമായും ഹോക്കിയൻ) ഭാഷയും കൂടിക്കலർന്നാണിത് രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പുരുഷന്മാരെ ‘ബാബ’ എന്നും സ്ത്രീകളെ ‘പൊന്യ’ (Nyonya) എന്നുമാണ് ഇവർ വിളിക്കുന്നത്.
ചൈനീസ് ചേരുവകളും മലേഷ്യൻ-ഇന്തോനേഷ്യൻ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളും (മുളക്, ലെമൺഗ്രാസ്, പുളി, തേങ്ങ) കൂടിച്ചേർന്നതാണ് പൊന്യ വിഭവങ്ങൾ. ‘ലക്സ’ (Laksa), ‘അയാം പെെൻഗ്’ (Ayam Buah Keluak) എന്നിവ ഇവരുടെ ലോകപ്രസിദ്ധമായ ചില ഭക്ഷണങ്ങളാണ്.
പൊന്യ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത വസ്ത്രമാണ് ‘കേബായ’ (Kebaya). മനോഹരമായ എംബ്രോയ്ഡറി വർക്കുകളുള്ള ഈ വസ്ത്രം തനതായ ആഭരണങ്ങളോടൊപ്പമാണ് ധരിക്കുന്നത്. തടിയുടെ പ്രത്യേക പാദരക്ഷകളായ ‘ചെറോൺ ബാങ്കട്ട്’ (Cheros Bangat) പെരനാകൻ വനിതകളുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.
ബുദ്ധമതം, താവോയിസം, കൺഫ്യൂഷ്യനിസം എന്നിവയോടൊപ്പം മലായ് സംസ്കാരത്തിന്റെ സ്വാധീനവും പൂർവ്വികാരാധനയും ഇവരുടെ ജീവിതരീതിയിൽ കാണാം. ചൈനീസ് വിവാഹച്ചടങ്ങുകളും മലയ് ആചാരങ്ങളും ഇഴചേർന്നതാണ് ഇവരുടെ വിവാഹങ്ങൾ.
ചൈനീസ്, യൂറോപ്യൻ (പോർച്ചുഗീസ്, ഡച്ച്, ബ്രിട്ടീഷ്), മലയ് ശൈലികൾ സമ്മേളിച്ച വർണ്ണാഭമായ വാസ്തുവിദ്യയാണ് പെരനാകൻ വീടുകളുടേത്. മലേഷ്യയിലെ മലാക്ക, പീനാങ് അതുപോലെ സിംഗപ്പൂർ എന്നിവിടങ്ങളിലെ പെരനാകൻ ശീതീകരിച്ച തെരുവുകളും മ്യൂസിയങ്ങളും ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്.
ഇന്നത്തെ ആഗോളവൽക്കരണ കാലഘട്ടത്തിലും തങ്ങളുടെ തനതായ പാരമ്പര്യവും തനിമയും കൈവിടാതെ സംരക്ഷിച്ചുപോരുന്ന ഒരു സമൂഹമാണ് പെരനാകന്മാർ.
Leave a Reply