രാവും പകലും ഉറങ്ങാതെ, ക്ഷീണമില്ലാതെ ശത്രുനിരകളിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറുന്ന നാസി പടയാളികൾ… ലോകത്തെ വിറപ്പിച്ച ഹിറ്റ്‌ലറുടെ സൈന്യത്തിന്റെ ആ അമാനുഷിക കരുത്തിന് പിന്നിലെ രഹസ്യം എന്തായിരുന്നുവെന്ന് അറിയാമോ? അവരുടെ പ്രധാന ആയുധം തോക്കുകൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല, ഇന്നത്തെ കാലത്ത് കൊടും ലഹരിയായി കണക്കാക്കുന്ന ‘മെത്ത്’ (Methamphetamine) കൂടിയായിരുന്നു! നാസി സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ ലഹരി ചരിത്രം അറിയാം…

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ നാസി ജർമ്മനിയുടെ സൈന്യമായ ‘വെർമാക്റ്റ്’ (Wehrmacht) തങ്ങളുടെ പടയാളികളുടെ പ്രകടനം കൂട്ടാനും ക്ഷീണം മറികടക്കാനും വ്യാപകമായി മയക്കുമരുന്നുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

ഡോ. ഫ്രിറ്റ്സ് ഹൗസ്ചൈൽഡ് (Dr. Fritz Hauschild) എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് ബെർലിനിലെ ‘ടെംപ്ലർ’ (Temmler) ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ കമ്പനിയിൽ വെച്ച് 1937-ൽ പെർവിറ്റിൻ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്. അമേരിക്കയിലെ ബെൻസെഡ്രിൻ (Benzedrine) എന്ന മരുന്നിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ടായിരുന്നു ഇത്.

ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഇതൊരു നിരോധിച്ച മരുന്നായിരുന്നില്ല. ക്ഷീണം മാറ്റാനും ഉന്മേഷം കൂട്ടാനും വീട്ടുജോലിക്കാരും ഡോക്ടർമാരും വിദ്യാർത്ഥികളും വരെ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. പെർവിറ്റിൻ അടങ്ങിയ ചോക്ലേറ്റുകൾ (‘Panzerschokolade’ – ടാങ്ക് ചോക്ലേറ്റ്) വരെ വിപണിയിൽ ലഭ്യമായിരുന്നു.

നാസി മിലിട്ടറി ഫിസിയോളജി അക്കാദമിയുടെ തലവനായിരുന്ന ഓട്ടോ റാങ്കെ (Otto Ranke) ആണ് പെർവിറ്റിൻ യുദ്ധത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ഉറക്കമില്ലാതെ മണിക്കൂറുകളോളം പടയാളികൾക്ക് പോരാടാൻ ഇത് സഹായിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി.

1939-ലും 1940-ലും നാസികൾ നടത്തിയ മിന്നലാക്രമണങ്ങളുടെ വിജയരഹസ്യം ഈ മരുന്നായിരുന്നു. കാടുകളിലൂടെ പാരീസിലേക്ക് നാസി സൈന്യം കുതിച്ചെത്തിയത് തുടർച്ചയായി 3 ദിവസവും രാത്രിയും ഉറങ്ങാതെയാണ്. ഫ്രഞ്ച് സൈന്യം വിശ്രമിക്കുമെന്ന് കരുതിയ സമയത്താണ് ജർമ്മൻ പടയാളികൾ ലഹരിയുടെ കരുത്തിൽ ഇരച്ചുകയറിയത്.

1940 ഏപ്രിൽ മുതൽ ജൂലൈ വരെയുള്ള ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ മാത്രം 3.5 കോടിയിലധികം (35 million) പെർവിറ്റിൻ ഗുളികകൾ വെർമാക്റ്റ് (Wehrmacht) സൈന്യത്തിനും വ്യോമസേനയ്ക്കും (Luftwaffe) വിതരണം ചെയ്തു.

അഡോൾഫ് ഹിറ്റ്ലർ ഒരു സസ്യാഹാരിയും മദ്യവും പുകവലിയും എതിർത്തിരുന്ന ആളുമായിരുന്നുവെങ്കിലും, യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാന കാലത്ത് അതികഠിനമായ മയക്കുമരുന്ന് അടിമയായി മാറി.ഹിറ്റ്ലറുടെ വ്യക്തിഗത ഡോക്ടറായ മൊറെൽ, ഹിറ്റ്ലർക്ക് വിറ്റാമിനുകൾ എന്ന പേരിൽ ദിവസവും വൻതോതിൽ ലഹരിമരുന്നുകൾ കുത്തിവെച്ചു.

മോർഫിനേക്കാൾ ശക്തിയേറിയ ഒരു ഒപ്പിയോയിഡ് വേദനസംഹാരിയാണിത്. ഹിറ്റ്ലർക്ക് മാനസിക പിരിമുറുക്കം കുറയ്ക്കാനും ഉന്മേഷത്തിനും ഇത് നൽകിയിരുന്നു.

കോക്കെയ്ൻ (മൂക്കിലെ അണുബാധയ്ക്ക്), പെർവിറ്റിൻ, കാളയുടെ വൃഷണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഹോർമോണുകൾ തുടങ്ങി എഴുപതിലധികം വ്യത്യസ്ത മരുന്നുകളാണ് ഹിറ്റ്ലർ ദിവസേന ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

1941-ഓടെ മരുന്നിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. ഡോക്ടർമാർ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം കുറയ്ക്കാൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയെങ്കിലും വൈകിപ്പോയിരുന്നു.

സൈനികർക്ക് മരുന്നില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയായി. പാരനോയ (ആശങ്കയും ഭയവും), മാനസികവിഭ്രാന്തി, ആത്മഹത്യാ പ്രവണത എന്നിവ പടയാളികളിൽ വർദ്ധിച്ചു.അമിതോപയോഗം കാരണം നിരവധി ചെറുപ്പക്കാരായ സൈനികർ യുദ്ധക്കളത്തിൽ ഹൃദയാഘാതം മൂലം മരിച്ചുവീണു.

യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാന നാളുകളിൽ കൺസെൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പുകളിലെ തടവുകാരിൽ നാസികൾ D-IX എന്ന അതിശക്തമായ കോക്ടെയ്ൽ മരുന്ന് പരീക്ഷിച്ചു. 20 കിലോഗ്രാം ഭാരവും ചുമന്ന് വിശ്രമമില്ലാതെ 90 കിലോമീറ്ററോളം നടക്കാൻ ഈ മരുന്ന് കഴിച്ച തടവുകാർക്ക് കഴിഞ്ഞുവെങ്കിലും, അധികം വൈകാതെ ജർമ്മനി യുദ്ധത്തിൽ അടിയറവ് പറഞ്ഞു.

ചുരുക്കത്തിൽ, ലോകം കീഴടക്കാൻ നാസികൾ ഉപയോഗിച്ച ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യ ആയുധങ്ങളിലൊന്ന് മയക്കുമരുന്നായിരുന്നു. എന്നാൽ അതേ ലഹരി തന്നെ ഒടുവിൽ അവരുടെ പതനത്തിന്റെ വേഗത കൂട്ടുകയും ചെയ്തു. ചരിത്രകാരനായ നോർമൻ ഓഹ്ലർ (Norman Ohler) എഴുതിയ ‘Blitzed: Drugs in the Third Reich’ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഇതിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്.

Sreekala Prasad